تلخی جهان به کام ما شیرین است / تا نقل شراب ماست قند لب دوست

در عشق هوای خود پرستی مطلب / از زاهد خشک شور مستی مطلب

خواهی که رسی به هستی مطلق او / از هستی خویش حرف هستی مطلب

وسیع سینه ام مأوای عشق است / همیشه در دلم غوغای عشق است

فضای سبز شعر من معطر / ز عطر وحشی گلهای عشق است

شهباز شهاب شب شکاف ازلی / ساقی شراب صافی لم یزلی

آ‌ن شاه شگرف شرزهء شیر شکار / سلطان سلاطین جهان است علی

با تشکر از سرکار خانم فرزانه به خاطر فرستادن این دو رباعی زیبا از پیر بزرگ عرفان ایران ، شیخ ابوسعید ابوالخیر. 

آدرس وبلاگ : http://baaghealooche.blogfa.com/

با قوت پیل مور می باید بود / با ملک دو کون عور می باید بود

این طرفه نگر که عیب هر آدمی ای / می باید دید و کور می باید بود

من بی تو هزار شب به خون در بودم / تو بی تو شبی نبوده ای معذوری

گل پیش رخ تو صد ورق باز گشاد / وز هر ورق آیت جمالت می خواند

گویند بهشت جاودان خوش باشد / دانم به یقین که خوش تر از روی تو نیست

از روی تو چشم من نظر زان ببرید / کان روی به جز چشم تو نتواند دید

از هر چه جز عشق خود تهیدستم کن / در عشق خودت نیست کن و هستم کن

سر شو آیم احوالش بپرسم / سحر آیم مزارش بسته بینم

یعنی که نمودند در آیینه صبح / کز عمر شبی گذشت و تو بی خبری

چادر به سر ؛ از عشق فراتر باشی / نادیده و دیده را همه سر باشی
من علت حرمت تو را نشناسم / ای کعبه گمان کنم که مادر باشی

آدرس وبلاگ : http://www.mirshekar.com/

در عشق تو من گرد جنون می گردم / وز دایره عقل برون می گردم

دیری است که در خون دل من شده ای / در خون تو شدی و من به خون می گردم

یکبار بیا و پیش من مهمان باش / بر درد هزار ساله ام درمان باش

خشکیده درخت عاشقی با این درد / در قلب کویر و خسته ام باران باش

با تشکر از آقای محسن نوبخت به خاطر فرستادن رباعی هایشان

آدرس وبلاگ : http://www.daftarehmashgh.blogfa.com/

به بال باد و بر دوش بنفشه / بهاری با دوصد آوازه آید

                                ***

اگر هر شوره زاری را نمی هست / اگر هر راه را گاهی خمی هست

بیایید آشنایان همره من / که راه عشق را هم عالمی هست

شبی را تا سحر بی تاب بودم / به زیر خیمه مهتاب بودم

زمانی را که یارم آمد و رفت / در آغوش سپیده خواب بودم

چه پرسی از کجایم چیستم من / به خود پیچیده ام تا زیستم من

در این دریا چو موج بیقرارم / اگر بر خود نپیچم نیستم من

به مردی ، امتحان بایست دادن / وفاداری ، نشان بایست دادن

خطر نزدیک شد ، حاضر شو ای دل / به جانان بلکه جان بایست دادن

به خاکستر چه آتشها که خفته است / چه ها در این لبان ناشکفته است

منم آن ساحل خاموش سنگین / که طوفان در گریبانش نهفته است

پروانه که سوخت زآتش خنجر شمع / آن عاشق بیقرار غم پرور شمع

می خواست نهان ز چشم غیرش سازد / زان بال گشود و گشت گرد سر شمع

روزی به کلیسیای گبرم بینی / ناقوس به دستی و به دستی دستش

ای کاش پس از هزار سال از دل خاک / چون سبزه امید بر دمیدن بودی

صدای دور و در پیش نگاهم / گریز جاده و گرد سواری

چون شمع میان آب و آتش شب و روز / می سوزم و کس ز سوز من آگه نیست

ای جان اگر از غبار تن پاک شوی                   تو روح مقدسی بر افلاک شوی

عرش است نشیمن تو شرمت ناید                 کآیی و مقیم خطۀ خاک شوی؟

شب گشت و دوباره طبع مجنون در راه / تاصبح رود چه بر سر من اي ماه

ليلي ليلي کجايي؟ اي ليلي آه / لا حول و لا قوة الا بالله

با تشکر از دوست گرامی جناب فرامرز میرشکار به خاطر فرستادن رباعی های زیبایشان

آدرس وبلاگ : http://www.mirshekar.com/

معشوقه و عشق و عاشقان یک نفس است / رو همنفسی جو که جهان یک نفس است

با همنفسی گر نفسی بنشینی / مجموع حیات عمرت آن یک نفس است

همچون انگور،

باور کنیم که درد و رنج زندگی

تنها برای آن است که روزی ، همگی شراب شویم.