او رفت و مرا خراب و بدمست گذاشت

تنها وسط کوچۀ بن بست گذاشت

دلتنگی اش آرام سراغم آمد

از پشت به روی چشم من دست گذاشت

ای سیل برو که جوی خیلی هایی

ای برف بیا پتوی خیلی هایی

یک وقت تو دست کم نگیری خود را

ای مرگ تو آرزوی خیلی هایی

بهار...

همیشه بهار است

حتی در دوزخ

بهار که می آید

یعنی

هنوز امیدی هست.