در این مدار ، که هم ماه ، جز غریبی نیست

غریبی تو و من قصۀ عجیبی نیست
 

اگر بخواهی اگر نه کشیده می بردت

به وعده گاه، که با کاروان شکیبی نیست
 

من و تو را از این قصه ای که می خوانیم

به جز شکستگی و خستگی نصیبی نیست
 

مگر تدارک این شور و شر، برای شر

همی به جزیۀ دندان زدن به سیبی نیست؟