نوشته شده در تاريخ یکشنبه پانزدهم بهمن ۱۴۰۲ توسط وحید عمرانی
|
با بسته شدن چشم هایم
گویا تمام جهان می میرد
پلک هایم را می گشایم
و تمامی آنها مجدد زاده می شوند
گویا تو را در ذهنم ساخته ام
رویایی دیدم که افسون کنان مرا بر بستر بردی
چو ماه زده ای برایم خواندی
و چو دیوانه ای مرا بوسیدی
گویا تو را در ذهنم ساخته ام.