نوشته شده در تاريخ شنبه ششم مرداد ۱۴۰۳ توسط وحید عمرانی
|
راستی هیچ می دانی من
در غیبت پر سؤال تو
چقدر ترانه سرودم
چقدر ستاره نشاندم
چقدر نامه نوشتم
که حتی یکی خط ساده هم به مقصد نرسید؟
رسید، اما وقتی
که دیگر هیچ کسی در خاموشی خانه
خواب باز آمدن مسافر خویش را نمی دید.
